جمعه، ۱۷ بهمن ۱۴۰۴

کودکان بیشتر از آنچه فکر میکنیم، تحت تأثیر لباسهایی هستند که میپوشند. لباسی که برای ما فقط «ظاهر» دارد، برای کودک میتواند منبع آرامش… یا برعکس، عامل بیقراری و کلافگی باشد.
وقتی لباس کودک:
بیش از حد تنگ باشد
از پارچه زبر یا بیکیفیت تولید شده باشد
آزادی حرکت را محدود کند
بدن کودک دائماً در حال ارسال پیام ناراحتی به مغز است. نتیجه؟
بیقراری، غر زدن، نپوشیدن لباس، کمحوصلگی و حتی بدخوابی.
کودک نمیتواند مثل بزرگسال توضیح بدهد «لباسم اذیتم میکند»؛ او فقط واکنش نشان میدهد.
لباسهای تنگ یا غیراستاندارد میتوانند باعث شوند:
کودک زود عصبانی یا کلافه شود
تمرکز او در بازی یا یادگیری کاهش پیدا کند
مدام لباسش را بکشد یا دربیاورد
احساس ناامنی یا ناراحتی در بدنش شکل بگیرد
این موضوع مخصوصاً در کودکانی که فعال و پرتحرک هستند، شدیدتر دیده میشود.
پوست کودکان نازکتر و حساستر از پوست بزرگسالان است. لباس نامناسب میتواند باعث:
قرمزی و خارش
تعریق بیش از حد
حساسیتهای پوستی
احساس گرما یا فشار دائمی
همین ناراحتیهای کوچک، آرامش روانی کودک را به هم میزند.
وقتی لباس کودک:
اندازه درست داشته باشد
از پارچه نرم و تنفسپذیر تولید شده باشد
آزادی حرکت را فراهم کند
کودک احساس امنیت و راحتی میکند.
نتیجهاش؟
آرامش بیشتر، بازی بهتر، خواب باکیفیتتر و حالِ خوبتر 🌿
ظاهر لباس مهم است، اما راحتی اولویت دارد.
لباس کودک باید با زندگی واقعی او هماهنگ باشد؛
دویدن، نشستن، بازیکردن، زمینخوردن و دوباره بلندشدن.
انتخاب آگاهانه یعنی:
لباسی که کودک در آن خودش باشد، نه محدود.
گاهی دلیل بیقراری کودک، نه خستگی است و نه لجبازی…
بلکه فقط لباسیست که برای بدن کوچکش مناسب نیست.
با انتخاب درست لباس، قدمی کوچک اما مهم برای آرامش کودکمان برمیداریم 🤍